محمد شیرین ملقب به شمس الدین فرزند عز الدین در حدود سال 727 - 749 هجری - در ده اممند واقع در شمال غربی تبریز به دنیا آمد و در همانجا رشد و نمو یافت

گویند چون بیشتر ایام عمر را در مغرب زمین شمال غربی افریقا گذرانید لهذا مغربی تخلص گزید و بدان مشهور گردید . مغربی به فارسی و تازی اشعاری دارد و قسمت فارسی دیوانش که به دوهزار و چهارصد بیت میشودو اغلب اشعار وی عارفانه است
ای از دو جهان نهان عیان کیست وی عین عیان پس این نهان کیست
گفتی که همیشه من خموشم گویا شده پس به هر زبان کیست
گفتی که نهانم از ود عالم پیدا شده در یکان یکان کیست
گفتی که ز جسم و جان برونم پوشیده لباس جسم و جان کیست
گفتی که نه اینم و نه آنم پس این که هم این بود هم ان کیست
آثار :
  1. دیوان اشعار
  2. اسرار فاتحه
  3. جام جهاننما
  4. دررالفرید فی معرفة التوحید
  5. نزهت ساسانیه

شیخ مغربی در زمان شاهرخ میرزا در تبریز اقامت گزید و اغلب اوقات با کمال الدین خجندی معاشرت داشت و هر دو در تبریز مورد احترام خاص و عام بوده اند



مغربی در سال 785 - 809هجری - در تبریز در گذشت و در مقبرة الشعرای سرخاب یه خاک سپرده شد




مردان همه در سماع و نی پیدا نیست مستان همه ظاهرند و می پیدا نیست
صد قافله بیشتر در این ره رفتند این طرفه که هیچگونه پی پیدا نیست